Geselecteerden CALL#2 bekend

18 december 2017

Tot 8 december konden geëngageerde makers en denkers hun voorstellen indienen om kwetsbare wijken aantrekkelijker te maken. Afgelopen week zijn uit de zesentwintig inzendingen vier voorstellen geselecteerd die de komende maanden worden uitgewerkt. 

CALL#2 Gezonde Woningmarkt
Vanaf 2028 neemt het aantal huishoudens in Venlo af . Daarnaast is er, ook nu al, steeds meer vraag naar woningen voor één persoon. De woningvoorraad is maar langzaam te veranderen. Wat kunnen we doen om zo goed mogelijk in te spelen op de veranderende vraag?

In Venlo is nu al sprake van een ontspannen woningmarkt. Niet alle delen van de stad hebben daar last van. Sommige zitten nog altijd in de lift. Andere blijven achter, met moeizame verkoop en verhuur tot gevolg. Woningen die in de ene wijk traag verkopen, doen het in een andere wijk prima. De aantrekkelijkheid van een huis heeft sterk te maken met de omgeving waarin het staat.

Hoe zouden we door middel van kunst of ontwerp de aantrekkelijkheid kunnen vergroten van wijken die kwetsbaar zijn bij de genoemde demografische ontwikkelingen? Deze vraag legden Museum van Bommel van Dam, Gemeente Venlo, Bouwbedrijven Jongen, Wonen Limburg en VAC Wonen Venlo voor aan de creatieve sector. Uit de reacties kozen zij vier voorstellen die werden uitgewerkt.

Heidi Linck: De wijk als ruimtelijke sculptuur
Leegstand wordt doorgaans als probleem gezien. Neemt het fenomeen ook kansen met zich mee? Om die vraag te onderzoeken, stelt Heidi Linck (1978) een maquette van een wijk voor waarin alle elementen los zitten. Als beeldend kunstenaar maakt Heidi vaker gebruik van maquettes om te onderzoeken wat de impact van een object is op de beleving van een omgeving. 

De voor CALL ontwikkelde maquette werkt echter ook als scenario-generator. Wat gebeurt er als we huizen weghalen? Welke mogelijkheden brengt dat met zich mee? Met behulp van de maquette kunnen samen met bewoners en professionals scenario’s worden verbeeld en kan heel vrij over de toekomst worden nagedacht. De wijk wordt benaderd als een ruimtelijke sculptuur in ontwikkeling.



Karin Bartels: Subjectieve atlas
Een stad is veel meer dan een verzameling cijfers. Hoe kunnen we de emoties, verhalen en herinneringen die achter de cijfers schuilgaan, meenemen in planontwikkeling? Karin Bartels (Venlo, 1986) stelt voor een subjectieve atlas samen te stellen. In buurten en op scholen gaat ze op zoek naar het persoonlijke perspectief en alternatieve kennis over de omgeving. Ze bevraagt een breed scala van mensen die wonen, werken of studeren in Venlo, ongeacht leeftijd of sociale status.

De informatie uit dit veldonderzoek plaatst ze in zowel analoge als digitale kaarten. Zo ontstaat een complex netwerk van beelden en gegevens die de ‘zachte’ kant van de stad in kaart brengen. De subjectieve atlas nodigt uit om met andere ogen naar de vertrouwde omgeving te kijken en tot nieuwe inzichten te komen. Het is een instrument om vanuit microniveau na te denken over ingrepen op macroniveau.



Edwin Stolk: Reflector
Edwin Stolk (1974) liet zich inspireren door het Romerhuis in Venlo, waar een houten front in de façade lijkt te zijn geschoven als een lade in een ladenblok. Zouden we compacte, verplaatsbare woonunits kunnen creëren die zijn in te passen in bestaande doorzonwoningen? De tiny houses-beweging, met als motto ‘minder woning, meer leven’, wint aan populariteit. Flexibel te plaatsen woonunits zouden eenvormige wijken uit de wederopbouwperiode van variatie en nieuwe dynamiek kunnen voorzien.

Compacte wooneenheden vragen om hoogwaardige collectieve voorzieningen. Daarmee kunnen ze een impuls zijn voor sociale cohesie: in samenwerking bepalen bewoners aan welke faciliteiten ze behoefte hebben en hoe ze daarin willen voorzien. Het plaatsen van kleine units brengt een gesprek op gang over de voorwaarden die we stellen aan onze woning en onze woonomgeving. De ingreep functioneert als een reflector: onze waarden en wensen worden weerspiegeld en zichtbaar gemaakt.



DoepelStrijkers: Krimp = Groei
De ontwerpers van DoepelStrijkers zien in krimp een kans om wijken te verlevendigen en te vergroenen. Vaak wordt gemakkelijk besloten tot grootschalige sloop van uitbreidingswijken. DoepelStrijkers stelt slechts gedeelde sloop voor. Hiermee kunnen aanwezige kwaliteiten behouden blijven en wordt beter van de aanwezige grondstoffen en materialen gebruik gemaakt. Circulariteit staat in dit denken over wijkvernieuwing centraal.

In wijken met een woningoverschot wordt volgens een in het oog springend stramien een deel van de woningen gesloopt, deze rigoureuze doorsnede adresseert nieuwe functies in de wijk. Uit het sloopmateriaal worden nieuwe, gemeenschappelijke ruimtes opgetrokken. Ook de openbare ruimte wordt ingericht met vrijgekomen materiaal. Het is in de eerste plaats aan de bewoners om te bepalen hoe zij hun woonomgeving in willen richten en welke functies of activiteiten zij daarin een plek willen geven. Zo zorgt krimp voor wijkverbetering en (collectief) eigenaarschap.



Meer nieuws
Kunstenaars denken na over problemen in de stad

Museum van Bommel van Dam actief in Venlose wijken

Op Expeditie in Venlo met Van Roelink

VanRoelink verbleef 1 week in de voortuin van ons museum als onderdeel van het onderzoek

Bekijk nieuwsoverzicht
Uw browser is verouderd!

Update uw browser Om deze website goed te bekijken. Update uw browser nu

×

Locatie Deken van Oppensingel gesloten
Van Bommel Van Dam presenteert zich buiten het vertrouwde pand, op verschillende plekken in Venlo.
Meer info Sluit melding