Museum van Bommel van Dam kiest…

Uit de Buun
Tekst Thijs Lenssen / Pascalle Mansfelders
Foto Peter de Ronde (Zebra Fotostudio’s)

Dit jaar is het precies veertig jaar geleden dat het Venlose Museum van Bommel van Dam zijn deuren opende. Het was het eerste museum voor moderne kunst in Limburg. Grondslag ervan vormde de kunstcollectie die het Amsterdamse echtpaar Maarten en Reina van Bommel – van Dam twee jaar daarvoor aan de gemeente Venlo had geschonken: 1044 schilderijen, tekeningen, prenten en beelden. Tot en met 15 januari 2012 houdt het museum de Jubileumexpositie Met andere ogen, ‘een feestelijke terugblik op veertig jaar verzamelen’, in de woorden van de huidige museumdirecteur Rick Vercauteren. Buun redacteuren Thijs Lenssen en Pascalle Mansvelders vroegen de medewerkers van het museum om hun favoriete kunstwerk uit de collectie van de gemeente Venlo te kiezen. Peter de Ronde maakte de portretfoto.

Gonny der Kinderen-Bouten
gastvrouw
Kunstwerk: Ingrid Simons, Silentio Noctis VI, 2008, olieverf op linnen.

‘Toen ik dit werk voor het eerst zag na de aankoop in 2010 viel ik onmiddellijk voor de kleuren en lijnen. Ik zag er een verbinding in van het hemelse en het licht onder de aarde. Alsof die in el k aar terugkomen. Voor mij als het donker en licht zoals die ook in de mens schuilen. We hebben het altijd liever over de lichte kant, maar kennen ook allemaal de donkere, en die mag er ook zijn. Je moet ermee leren omgaan, er je weg in vinden, ook in de wereld om je heen.
Het contrast van licht en donker in dit werk geeft voor mij het zachte in de mens aan, ik kan er heel emotioneel van worden. Alles zit erin: de verbinding tussen hemel en aarde, de diepte, de verte en oneindigheid. Het is als het natuurlijke in de mens zelf. En dat mag je laten zien, alle kanten van jezelf, dan is het puur. Kunst is voor mij bewustwording. De verhalen achter kunstwerken zijn zo divers, ik kan wel een half uur naar één schilderij kijken. Kunst samen ondergaan is ook heel bijzonder maar het alleen beleven vind ik heel belangrijk. Ik heb iets met het gevoelsniveau van kunste­naars, vind het onmetelijk knap hoe kwetsbaar ze zich durven opstellen. Dat je je gevoel durft te laten zien en anderen daarmee kunt raken, komt eigenlijk neer op het bereiken van een hoger, dieper bewustzijnsniveau dat je ook weer een nieuwe laag in jezelf kan doen ont­dekken. Kunst kan je daarmee in een andere wereld brengen, en dit werk doet dat voor mij.’

Ingrid Simons - Silentio Noctis VI (2009)