Joseph Semah: directeur in kunst

uit Dagblad de Limburger
door Caspar Cillekens

Museum van Bommel van Dam in Venlo bestaat veer­tig jaar. Het museum laat de komende weken zestien kunstenaars live op zaal een dialoog aangaan met het publiek. Deze week afleve­ring vier: Joseph Semah uit Amsterdam.

Het is kenmerkend voor zijn eigenzinnigheid, Jo­seph Semah laat geen kunstwerken uit de col­lectie van het museum zien in de zaal waar hij live aan het werk gaat. Hij verplaatst het kantoor van de museumdirecteur naar de zaal. In­clusief Rick Vercauteren zelf. Se­mah gaat vier dagen een dialoog met hem aan. Want: „Hij is de col­lectie. Dat is min of meer inherent aan zijn functie. Hij beslist wat kunst is. Hij maakt kunst tot kunst.”
Om de eigenzinnigheid van zijn keuze te onderstrepen wil hij dat Vercauteren en hijzelf rug aan rug gefotografeerd worden in een van de toiletten van het museum. Twee kwajongens die zich nu al verheu­gen op hun dialoog. Joseph Semah neemt met zijn oeuvre een bijzondere plaats in de Nederlandse kunstwereld in. Hij is beeldend kunstenaar, onderzoeker, schrijver. Een universeel kunste­naar bij wie de scheidslijnen tussen disciplines vloeibaar zijn. Bij Jo­seph Semah zijn de cultuur van het beeld en de cultuur van het woord geen gescheiden werelden. Net zoals menig kunstenaar in de renaissance probeert Semah een­heid van kennis te behouden. Of het nu de wereld van de beeldende kunst is, (cultuur)geschiedenis, theologie, mystiek of filosofie, Jo­seph Semah is er thuis. Rode draad in veel van zijn werk is zijn stelling dat het joodse element in de hedendaagse beeldende kunst door Westerse kunsthistorici genegeerd wordt.
Semah neemt als voorbeeld het werk van de Amerikaanse kunste­naar Barnett Newman. Hij was niet louter een abstract schilder, zoals kunsthistorici als Rudi Fuchs bewe­ren, maar baseerde zich op joodse tradities. „Het is mijn interpretatie van het werk van Newman. De in­terpretatie van Fuchs is niet com­pleet”, zo stelt Semah. Ook bij kun­stenaars als El Lissitzky of Piet Mondriaan geldt dat ze hun joodse afkomst in hun werk laten door­klinken.
In Museum van Bommel van Dam is Semah al twee keer eerder te gast geweest Hij is geen ‘gemakkelijke’ kunstenaar. Hij confronteert de be­zoeker met vraagstukken, dwingt hem na te denken. Semah maakt, zo zegt hijzelf, installaties. Installa­ties die vaak verwijzen naar zijn joodse achtergrond. Hij is de kleinzoon van de opperrabijn van Bagdad, de hoofdstad van Irak. Daar werd hij in 1948 gebo­ren. Op jonge leeftijd verhuisde het gezin naar Tel Aviv in Israël waar Joseph Semah opgroeide. Hij stu­deerde elektronica en filosofie. Na eerst in Londen, Parijs en West-Berlijn gewoond te hebben, vestigde hij zich in 1982 in Amsterdam waar hij werkt als beeldend kunstenaar. Een van zijn projecten is Galgal Ha-mazalot, een elfdelig kunstwerk in de Folkingestraat in Groningen dat herinnert aan de joodse bewoners van de straat die er voor de Duitse inval in mei 1940 woonden.
Joseph Semah werkt van donderdag 13 tot en met zondag 16 oktober live in Van Bommel van Dam.

in Nieuws | Getagged , , , , , , , , |

Reacties zijn gesloten.