In Arcen toeteren de bloemen

DOOR PETER JANSSEN (DAGBLAD DE LIMBURGER / 13 juli 2016)

Bloemen die uit elkaar spatten of die toeteren als je erlangs loopt. Gekker moet het natuurlijk niet worden in de Kasteeltuinen in Arcen. Gelukkig is het kunst.

ARCEN
Je wordt al van verre door geluiden gelokt. Toeterend vingerhoedskruid  en ratelende populieren  trekken de aandacht op de tweede etage van Kasteel Arcen. Het zijn kunstwerken van Eelco Brand en Marjan Laaper en als je gehypnotiseerd door deze sirenen  van het ene naar het andere kunstwerk loopt, trekt onderweg nog een antilope zijn neus voor je op. Ze zijn heel dwingend aanwezig, deze kunstwerken, maar humor relativeert  ze weer. Dat gebeurt ook in een andere uithoek van deze grote etage, waar een kunstwerk ons als mens op de weegschaal legt. Conclusie:  we zijn slechts luchtbellen. Dat schijnt Erasmus ooit te hebben gezegd, en die uitspraak spookt Marinke  van Zandwijk al vijftien jaar door het hoofd, ze drijft haar ertoe bellen te blazen. Niet van zeepsop maar van glas. Haar werk beheerst een hele zaal, maar omdat het vrolijk gekleurde ballonnen lijken, valt het oordeel niet zo zwaar. We staan er in ieder geval fleurig op.

Verrassingen
De tentoonstelling in de Kasteeltuinen  is samengesteld door de Venlose  galerist Paul Wilms en Saskia van de Wiel, conservator bij Museum van Bommel van Dam. Het lijkt erop dat ze met de tuinen meer moeite hebben gehad dan met het kasteel. Buiten tussen het groen zie je vrij traditionele kunst, zonder echte verrassingen, terwijl je binnen van de ene zaal naar de andere wordt getrokken  en vaak vol verbazing blijft staan. Buiten staan, om maar iets te noemen, de overbekende golvende steenstroken van Hans Reijnders. Die heb je ook op veel plaatsen in de openbare ruimte. Van Shinichi Tajiri  is -weinig verrassend -een knoop te zien. Waarom niet een van zijn wellustige zaden, die het overvloedige  groen naar de kroon zouden  steken? Overal om je heen hoor je gemotoriseerde snoeimachines die het groen, dat na de overvloedige  regenval van de laatste tijd gulzig woekert, in toom moeten houden.

Magische bol
Grappig is wel een ‘magische’ Bol van Ronald Westerhuis,
die delen van het park weerspiegelt maar de wereld wel op zijn kop zet. Maar binnen is, tenzij je alleen voor de planten komt, meer te beleven. Zeker als je ook nog het geluk hebt vrijwilligster Veronie tegen het lijf te lopen. Zij vertelt over het kasteel en over een van zijn vroegere bewoners. Landschappen Professor August Deusser, kunstschilder  en directeur van de kunstacademie  in Düsseldorf, was de laatste particuliere eigenaar van het landgoed dat nu Kasteeltuinen Arcen heet. Veronie wijst op zijn schilderijen die hier nog hangen en die vaak landschappen uit de streek verbeelden. Ze wijst op het meubilair  dat er nog van hem is. En ze verhaalt  van de verbazing van (klein) kinderen van emigranten als die het kasteel zien. Want, nee, die heb je in Canada niet. Om geschiedenis  op te snuiven -hun eigen geschiedenis  -moeten ze toch even naar Nederland.
De tentoonstelling heet Kunst natuurlijk.  Het moet de goede neus, de ervaring en het grote netwerk van de samenstellers zijn, dat zoveel kunstwerken speciaal voor hier en nu gemaakt lijken te zijn, zonder dat ze illustraties worden. Kijk naar de bloemen van Reinoud van Vught. De toeterende bloemen van daarstraks,  en de ratelende populier. Dit zegt Wikipedia over die boom: ‘De gegolfde bladeren hebben een afgeplatte  bladsteel waardoor de bladeren bijna altijd ritselen, vandaar de naam ratelpopulier’. De soort komt veel voor in onder andere natuurgebied Ravenvennen, vlak bij het kasteel.  Ook
voor de expositie gemaakt lijkt de installatie Sequoia van Frank Bruggeman met voorwerpen, foto’s en zelfs oude rekeningen, die verwijzen  naar de geschiedenis van de tuinen.  Nog een hele mooie (er is te veel om zelfs maar aan te stippen): een wandobject van Maze de Boer, dat lijkt op een enorme verkoopstand van zakjes bloemzaad, maar dat bestaat  uit allemaal kleine schilderijtjes.

De tentoonstelling is te zien tot 2 oktober.
Reageren? peter. janssen@mgl.nl

in Nieuws |

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *